Σε ένα Παλέ βγαλμένο από τα χρυσά χρόνια του Αυτοκράτορα να κοχλάζει σαν ηφαίστειο ο "τεράστιος" Πανιώνιος φάνηκε πολύ λίγος απέναντι στα παλικάρια με την κιτρινόμαυρη πανοπλία. Παίκτες πραγματικοί μαχητές που το μάτι τους γυάλιζε από τα αποδυτήρια και με το που πάτησαν στο παρκέ και πήραν ώθηση από τον κόσμο κυριολεκτικά αφήνιασαν. Ακόμη και όταν το παιχνίδι έδειχνε να γυρίζει η ομάδα είχε τα απαραίτητα ψυχικά αποθέματα, δεν άφησε το πάρτι να χαλάσει και ο ΑΡΗΣ μας πανάξια κέρδισε το δικαίωμα να διεκδικήσει άλλον έναν τίτλο και να μεγαλώσει την ήδη μεγάλη συλλογή του. Κάτι που το θέλαμε όλοι μας σαν τρελοί και για αυτό το πανηγυρίσαμε σαν μικρά παιδιά!

Ονειρικό ξεκίνημα με αφηνιασμένους παίκτες σε άμυνα και επίθεση που πραγματικά δεν θυμάμαι πόσα χρόνια έχω να δώ κάτι ανάλογο. Οι παίκτες του Πανιωνίου έδειχναν ανήμποροι να αντιδράσουν και η διαφορά ανέβαινε σε εντυπωσιακά επίπεδα με αποκορύφωμα το +27! Όσοι παρακολουθούμε από κοντά τον μπασκετικό ΑΡΗ κυρίως τα τελευταία χρόνια, περιμέναμε την αντίδραση του Πανιώνιου και το "πάγωμα" της ομάδος μας. Ευτυχώς όμως η ομάδα είχε τα ψυχικά αποθέματα και βρήκε έστω και με δυσκολία τις λύσεις καταφέρνοντας να πάρει μια υπερήφανη πρόκριση. Μεγάλοι πρωταγωνιστές οι Σ.Βεζένκοφ και Γ.Αθηναίου που πέτυχαν από 26 πόντους και όχι μόνο. Ιδίως ο Βεζένκοφ έδειξε απίστευτο πάθος και εκπληκτική ωριμότητα. Χαρακτηριστική η ασίστ που δίνει στον Πελεκάνο στο τελευταίο λεπτό του αγώνα από την μια ακρή του γηπέδου στην άλλη και ότι αναγκάστηκε για μεγάλο χρονικό διάστημα να κατεβάζει την μπάλα και να οργανώνει το παιχνίδι της ομάδος μας. Ενώ για τον Γ.Αθηναίου έχουμε κάνει ειδική αναφορά αρκετές φορές μιας και ο παίκτης έχει αρπάξει την ευκαιρία από τα μαλλιά και έχει ξεπεράσει κατά πολύ τα στάνταρ του. Αυτοί οι 2 παίκτες που είναι και από τους πιο σταθερούς της ομάδος μας θα πρέπει να γίνουν παράδειγμα προς μίμηση και για τους υπόλοιπους. Αν το λέει η καρδιά σου ούτε η ηλικία παίζει ρόλο, ούτε τα νούμερα που σε ακλουθούν στην καριέρα σου. Από κοντά και ο Πελεκάνος που ιδίως στο πρώτο ημίχρονο ήταν καταιγιστικός. Στην επανάληψη με την πίεση του Πανιωνίου η μπάλα  δεν έφθανε στα χέρια του και έτσι περιορίστηκε σε παθητικό ρόλο. Ένα από τα σημάδια της νίκης κατά  τη διάρκεια του αγώνα ήταν η παρουσία του Τζ.Χάντ. Ο Αμερικάνος που από τότε που επέστρεψε δεν βλεπόταν σήμερα κατάφερε στα λίγα λεπτά που αγωνίστηκε να είναι θετικός και να βοηθήσει σημαντικά την ομάδα κυρίως με τους 8 πόντους που πέτυχε! Παίκτης κλειδί και ο Σαρικόπουλος που όσο ήταν μέσα κυριαρχούσε στα 2 καλάθια. Αν δεν τον τρώγανε οι διαιτητές με τα ανύπαρκτα φάουλ θα μπορούσε να προσφέρει ακόμη περισσότερα. Πέρα πάντως από τους παίκτες που αναφέραμε όλοι έδειξαν ιδιαίτερο πάθος και πρόσφεραν στην σημερινή νίκη. Ενώ θα πρέπει να τονίσουμε ότι έτσι όπως εξελίχθηκε το παιχνίδι η απουσία του Γκίκα έγινε αισθητή μιας και αν είχαμε τον νεαρό πόιντ γκαρντ που είναι με διαφορά ο γρηγορότερος και καλύτερος χειριστής της μπάλας πολλά από τα λάθη στο Β ημίχρονο θα τα γλιτώναμε.  

Σίγουρα βοήθησε και η ομάδα με την παρουσία της αλλά ο κόσμος σήμερα ήταν όπως θα έπρεπε να είναι σε κάθε παιχνίδι σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ. Καλά τα τραγουδάκια αλλά όταν παλεύεις για τη νίκη θα πρέπει και ο κόσμος να γίνεται ένα με την ομάδα και να της δίνει παλμό. Οι γιούχες όταν κάνανε επίθεση οι παίκτες του Πανιωνίου ήταν εκκωφαντικές λες και κάθε επίθεση ήταν η τελευταία κρίσιμη επίθεση του αγώνα. Έτσι πρέπει να είναι η έδρα για να παίρνεις νίκες. Σήμερα επίσης είδαμε ότι τελικά αυτά τα "παιδάκια" που όποτε μας βολεύει θυμόμαστε να τα αποκαλούμε έτσι έχουν και τον ταλέντο και τον τσαμπουκά για να μεγαλουργήσουν άρα δικαιολογίες αυτού του στυλ για ήττες ντροπής  δεν θα πρέπει να ξανακούσουμε. Σίγουρα με 1 ή 2 παίκτες αυτή η ομάδα θα μπορούσε να κάνει σπουδαία πράγματα και μετά την εξέλιξη με τον Β.Αγγέλου ίσως οι διοικούντες να πρέπει να το ξανασκεφτούν. Η σημερινή επιτυχία είναι η πρώτη σημαντική νίκη του Β.Αγγέλου από τότε που ήρθε στον ΑΡΗ,  όπως και η συμμετοχή στον τελικό είναι ο πρώτος στόχος που ο Χαλκιδαίος προπονητής κατάφερε να πετύχει. Όλα τα υπόλοιπα για αυτούς που παρακολουθούν την ομάδα και την κρίνουν αγωνιστικά είναι όμορφα λόγια να αγαπιόμαστε. Το ότι δεν υπήρχε sold out στο σημερινό παιχνίδι ήταν ένα ξεκάθαρο μήνυμα ότι κόσμος θέλει κάτι παραπάνω από όμορφα λόγια. Εμφανίσεις και επιτυχίες σαν τις σημερινές είναι αυτά που φέρνουν τον κόσμο στο γήπεδο. Για αυτό μετά την ονειρική εξέλιξη(για πολλούς από εμάς) στο θέμα Αγγέλου ας φέρει η διοίκηση έναν προπονητή που θα του πει ότι έρχεται στην ιστορικότερη ομάδα της Ελλάδος, στην 3η μπασκετική δύναμη της χώρας τη δεδομένη χρονική στιγμή και πρέπει να του θέσει υψηλούς στόχους. Μέσα από τέτοιες επιτυχίες και την Ευρωπαϊκή συμμετοχή(του χρόνου) η ομάδα θα  σκληραγωγηθεί, θα αποκτήσει εμπειρίες και θα ξεδιπλωθεί το ταλέντο της. Αλλά όλα αυτά μέσα από νίκες και έχοντας στο μυαλό την κορυφή και ας μην την πιάσεις ποτέ. ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑΣ ΕΙΣΑΙ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟΧΕΥΕΙΣ ΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ!